Oryginał: Światło urządzeń
Wiemy już, że funkcją kleju do filarów krawędziowych i kleju do szkieletów jest utrwalanie, dlatego oba używają twardych klejów, głównie epoksydowych. Powszechnie stosowane kleje epoksydowe obejmują kleje jednoskładnikowe i dwuskładnikowe. Określenie „jednoskładnikowy” odnosi się do sytuacji, gdy dostawca wstępnie przygotowuje korpus kleju i utwardzacz, co zazwyczaj wymaga przechowywania w lodówce, aby zapobiec utwardzaniu w temperaturze pokojowej i obniżyć jego wydajność. Klej dwuskładnikowy składa się z korpusu kleju i utwardzacza, które można przechowywać w temperaturze pokojowej. Należy go jednak równomiernie wymieszać zgodnie z określonymi proporcjami, w przeciwnym razie może nie wyschnąć prawidłowo.
Wiele lat temu cena klejów jednoskładnikowych była wyższa, podczas gdy cena klejów dwuskładnikowych była niższa. Wielu producentów priorytetowo traktuje stosowanie klejów dwuskładnikowych ze względu na względy finansowe, ale są one podatne na problemy z wypalaniem z powodu nieprawidłowych proporcji lub nierównomiernego mieszania. W ostatnich latach cena klejów jednoskładnikowych stopniowo spadała, podczas gdy kleje dwuskładnikowe prawie straciły swoją przewagę cenową. Większość producentów używa głównie klejów jednoskładnikowych. Jednakże dozowanie na słupkach krawędziowych dzieli się na dozowanie na powierzchni czołowej i dozowanie na spoinach, a kleje używane w tych dwóch procesach są różne. Klej używany do dozowania na powierzchni czołowej jest nakładany na powierzchnię klejenia zespołu rdzenia magnetycznego, z wysokimi wymaganiami dotyczącymi wielkości cząstek kleju. Jeśli wielkość cząstek kleju jest zbyt duża, jest to równoważne pośredniemu zwiększeniu szczeliny powietrznej transformatora, co bezpośrednio wpływa na jego indukcyjność.
Po drugie, podczas nakładania kleju na powierzchnię czołową należy zwrócić uwagę na jego twardość. Powierzchnia rdzenia magnetycznego pokryta klejem na powierzchni czołowej jest stosunkowo duża. Jeśli klej stwardnieje i będzie miał wysoką twardość i naprężenia, spowoduje to pęknięcie rdzenia magnetycznego. Dlatego konieczne jest użycie kleju o umiarkowanej twardości. Wymagania dotyczące samego kleju nie są tak wysokie w przypadku dozowania kleju na stykach filarów krawędziowych. Należy jednak zwrócić uwagę na pełną gęstość kleju na filarach krawędziowych, w przeciwnym razie nie będzie on mógł wytworzyć skutecznego napięcia na rdzeniu magnetycznym, a indukcyjność transformatora będzie podatna na spadek podczas starzenia w wysokiej temperaturze. Dozowanie kleju na środkowy filar ma na celu redukcję hałasu, dlatego stosuje się miękki klej. Należy rozsądnie kontrolować dozowaną ilość. Zbyt duża ilość kleju może łatwo spowodować jego ekspansję po wypaleniu i wpłynąć na indukcyjność; zbyt mała ilość dozowanego kleju uniemożliwia uzyskanie pożądanego efektu. W praktyce zaleca się wykorzystanie od 2/3 do 3/4 objętości szczeliny powietrznej do dozowania centralnej kolumny.
Ogólnie rzecz biorąc, fabryki transformatorów wymagają największej ilości kleju do słupów krawędziowych i środkowych, ale kleje używane do tych dwóch są różne i łatwo je pomylić. Dlatego najlepiej używać dwóch kolorów, aby je rozróżnić i uniknąć użycia niewłaściwych. Dozowanie obwodowe jest stosowane głównie przez klientów końcowych do wstrzykiwania kleju do wnętrza transformatora, a wymagania są stosunkowo niskie. Jako klej stosuje się zazwyczaj klej miękki, który może zmniejszyć siłę ciągnącą na rdzeniu magnetycznym po zestaleniu kleju. Naturalne suszenie na powietrzu może być stosowane w celu skrócenia procesu produkcji i obniżenia kosztów transformatorów. Należy pamiętać, że wszystkie kleje należą do chemikaliów i mają wymagania dotyczące okresu przydatności do użycia. Właściwości klejące, których termin przydatności do użycia upłynął, ulegną pogorszeniu i nie zaleca się ich ponownego stosowania.
Jeśli chodzi o cały proces dozowania transformatora, jeśli wymagane jest wypalanie, należy zwrócić szczególną uwagę na temperaturę i czas wypalania, aby zapewnić całkowite utwardzenie kleju i osiągnięcie maksymalnego efektu. Standardowa temperatura wypalania kleju wynosi 100-120°C, a czas powinien mieścić się w granicach 0,5-1 godziny.
Czas publikacji: 15.10.2024
